Posted in Telling of Tales, Uncategorized, Untold Feelings

మొదటి సారి!

ఎప్పుడెలా నీ చేతుల్లో పడ్డానో, నా శరీరం నీ మాటెందుకు వింటోందో, నీ ఊపిరి తాకి నా పంచేంద్రియాలు ఒక్కసారిగా వేణువల్లే రాగాలు ఎప్పుడందుకున్నాయో .. ఓ మాయల ఫకీరూ, తెలీకుండానే నిలువెల్లా నీ వశమైపోయా!

మగాడిలా నువ్వు నాలోకి దూకి నన్నలా దున్నుతుంటే, నా ఈ మేనంతా చేనైపోయింది. తొలకరిలో తడిసిన నేల మాదిరి నా ఒళ్ళంతా పచ్చి మట్టి వాసన.
కళ్ళు తెరుచున్నప్పుడు కూడా ఎప్పుడూ చూడలేదు ఇన్ని రంగులు, ఇప్పుడేమో మూసిన కనురెప్పల వెనక పేలుతున్న ఈ కొత్త రంగులేంటో నీకు చెప్పటానికి, పేర్లు కూడా తెలీవు నాకు. 

భూమి మీద మాత్రం లేనని తెలుస్తోంది, లేకపోతే ఒంట్లోని ప్రతి అణువుని ఉండి ఉండి నక్షత్రాలు దాడి చేస్తున్నట్టు ఎందుకుంది?? కలో ఇలో తేలని ఆ తమకం లో ఎన్నో భయాల నడుమ నీ దరి చేరిన నన్ను రసఖండంగా మార్చి నా బెదుళ్ళని పటాపంచలు చేసిన నీకు ఏ పూలతో పూజ చేయాలో తెలీలేదు. 

కొన్ని ఏళ్లుగా సంభోగం లో నిశ్శబ్దంగా, స్థబ్ధంగా పాల్గొంటున్నా, ఈ పూట నాకు మొదటి సారి నీ వల్ల అర్థమయ్యింది.. ఆ భావాన్ని భావప్రాప్తి అని ఎందుకంటారో. నా గతానికి ఏ పేరు పెట్టాలో తెలీదు కానీ, ఈ అనుభూతిని నాకు రుచి చూపించిన నీతో గడిపిన ఈ రాత్రే నాకు మొదటి రాత్రి.

Advertisements